Ik gebruik AI intussen voor zowat alles waar een cursor bij komt kijken.
Niet letterlijk. Maar het scheelt niet veel.
Een mail die beter kan. Een werkinstructie die nog nergens op trekt. Een probleem waar ik me in wil vastbijten. Of een idee dat ik gewoon eens wil testen.
Dat gaat vaak belachelijk snel. En meestal ben ik er ook behoorlijk enthousiast over.
Alleen is de vraag wat er daarna gebeurt.
Vroeger zat er een nuttige rem op slechte ideeën: je moest ze zelf uitwerken. Een halve dag aan een voorstel schrijven was soms voldoende om te beseffen dat het voorstel eigenlijk nergens op sloeg.
Nu krijgt zowat elke ingeving in vijf minuten een keurige structuur, een stappenplan en, als je niet oplet, meteen een implementatietraject van zes maanden.
Het ziet er af uit. Dus krijg je zin om er iets mee te doen.
In het gesprek van Mitch Joel met Liane Davey over Thoughtload viel de term 'AI-generated work slop'. Werk dat er verzorgd uitziet, maar voor de ontvanger vooral extra werk oplevert.
Dat herken ik. Ik durf zelfs niet te beweren dat ik er altijd onschuldig aan ben.
Ik kan met AI snel een voorstel maken voor een proces bij FYRCO. Inclusief uitzonderingen, verantwoordelijkheden en een fraaie tabel. Maar daarmee is nog niets opgelost.
Iemand moet het nalezen. Toetsen aan de praktijk. Kijken of het klopt. Beslissen wat we behouden. De rest schrappen.
Als ik dat voorstel simpelweg doorstuur, heb ik mezelf tijd bespaard. Het werk is alleen verhuisd.
En vaak niet naar de persoon die erom gevraagd heeft.
Dat laatste vind ik nog het vervelendste. Want een document dat professioneel oogt, wekt ook de indruk dat het al behoorlijk doordacht is.
Zelfs wanneer een taalmodel vooral heel goed is geweest in het netjes formuleren van mijn halfbakken gedachte.
Ergens onderweg ontstaat dan het idee dat we productiever zijn.
We hebben meer geschreven. Meer uitgewerkt. Meer gedeeld.
Maar hebben we ook meer beslist? Of iets eenvoudiger gemaakt? Is er ergens werk verdwenen?
Ik wil absoluut blijven experimenteren met AI. Daarvoor zie ik dagelijks te veel toepassingen die echt nuttig zijn. En ik ben er zelf gewoon veel te nieuwsgierig voor.
Alleen probeer ik wat voorzichtiger te zijn met de verzendknop.
Een eerste versie produceren kost vandaag nauwelijks nog moeite. Daarom verdient ze niet automatisch een tweede lezer.
Ik wacht eigenlijk vooral op de AI-functie die zegt: Kristof, dit is gewoon een slecht idee. Laat het liggen.